28 października przedstawiciele Fundacji wzięli udział w panelu dyskusyjnym zorganizowanym w ramach badania ewaluacyjnego "Ocena wsparcia adresowanego do osób niepełnosprawnych oraz w wieku 50 - 64 lata w projektach realizowanych w ramach Działania 6.1 PO KL"

W dniu 27 października na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego wzięło udział 9 zaproszonych ekspertów:  Michał Urban, Dyrektor Centrum Integracja Gdynia, Iwona Mikulska, Centrum Integracja Gdynia, Dariusz Majorek, Dyrektor Pomorskiego Oddziału Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych PFRON, Michał Wieczorkowski, Koordynator regionalny Caritas Diecezji Pelplińskiej, Katarzyna Rewers, Kierownik merytoryczny projektu PBS DGA, Lena Teodorowicz, Kierownik Wydziału Planowania, Badań i Analiz, WUP Gdańsk, Ewa Ostrogórska, WUP Gdańsk, Alicja Kaczkowska, WUP Gdańsk, Marta Gosławska z Fundacji Integralia oraz 3 pracownicy z Zakładu Socjologii Stosowanej Pracowni Realizacji Badań Socjologicznych Instytutu Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Gdańskiego.

Badaniu poddano grupę 450 osób, z czego:
- 300 osób, było w wieku 50 - 64 lata, a 150 osób z orzeczonym stopniem niepełnosprawności;
Wyniki badań potwierdziły, że beneficjenci projektów byli zadowoleni z udziału w nich i oceniali je wysoko, jako co najmniej bardzo dobre. Wyraźnie w oczekiwaniach klientów względem projektów zaznaczała się różnica płci np. mężczyźni chcieli konkretnej pracy, kobiety natomiast zadowalał już sam udział w przedsięwzięciu.
Dla wielu uczestników projektów głównym czynnikiem motywującym do wzięcia w nich udziału, były korzyści finansowe – np. stypendia i płatne staże.
Osoby mimo, iż brały udział w projekcie zakładającym późniejsze poszukiwanie pracy, mówiły otwarcie, że sytuacja rodzinna uniemożliwia im jej podjęcie – dotyczyło to szczególnie kobiet.

Za ważne uznano zdanie beneficjentów 50+, którzy uznali praktyki zawodowe za nieprzydatne, ponieważ pracodawcy biorący udział w projekcie „nie chcieli ich zatrudnić”
Inną przeszkodą w powrocie na rynek pracy były decyzje uczestników projektów o przejściu na wcześniejsze świadczenie emerytalne. Jedynie na niewielką część beneficjentów udało się skutecznie wpłynąć, co zaowocowało zmianą postawy w stosunku do podjęcia pracy – głównie dzięki wsparciu psychologicznemu.
Co do założeń projektowych – obecne kryteria efektywności w zatrudnianiu beneficjentów, powodowały mnożenie się zjawiska zatrudnienia fikcyjnego lub zakładania przez beneficjentów własnych działalności gospodarczych, które po wygaśnięciu środków pomocowych – ulegały likwidacji.

W dalszej części spotkania wspomniano o problemie „żyjących z pisania projektów” fundacji i instytucji, które nie realizują założonych przez siebie programów w 100%, lub ich działalność nie przynosi efektów. Jako rozwiązanie tego problemu zaproponowano bardziej ścisłe partnerstwo między instytucjami typu MOPS-y, GOPS-y, Powiatowe Urzędy Pracy, a firmami szkoleniowymi lub fundacjami, celem wyeliminowania nieuczciwych jednostek oraz zwiększenie kontroli nad prawidłową realizacją projektów.

Kolejną kwestią poruszaną na panelu okazał się rynek przedsiębiorców – teoretycznych winowajców braku efektywności w zatrudnianiu. Pracodawcy w badaniach „nie widzieli przeszkód w zatrudnianiu osób 50+ oraz niepełnosprawnych”, jednakże w rzeczywistości nie wykazują żadnej inicjatywy w ramach tego obszaru, lub jest ona znikoma.
Eksperci jednogłośnie zgodzili się, że za złą sytuację ww. klientów odpowiada, bardzo szeroko pojęty, brak świadomości i wiedzy przedsiębiorców, na temat korzyści płynących z ich zatrudnienia. W dobrej i poprawnej komunikacji między stronami przeszkadzają bowiem stereotypy. ), brak kultury biznesowej, a także specyfiki gospodarki w Polsce, która opiera się wciąż na mikro i małych przedsiębiorstwach (zatrudniających do 50 osób), w których nie wykształciły się odpowiednie struktury zarządzania zasobami ludzkimi.
Jako rozwiązanie powyższych kwestii zaproponowano przede wszystkim szeroką, ogólnopolską kampanię informacyjną dla pracodawców.

W relacjach pracodawca – pracownik, zwrócono szczególną uwagę na brak wzajemnego zrozumienia między stronami oraz brak zaufania społecznego.
Kolejnym aspektem dyskusji było pytanie, jak zwiększyć skuteczność naboru do projektów przedziału 50 -64 lata, w tym osób niepełnosprawnych?
Proponowanym rozwiązaniem tej kwestii była ponownie medialna burza oraz nacisk na indywidualne podejście do klienta, poprzez motywowanie i działania (również niekonwencjonalne).