| Kolejne warsztaty "Zmień perspektywę" na Politechnice Gdańskiej |
|
5 grudnia, w siedzibie Politechniki Gdańskiej, odbyły się kolejne szkolenia w ramach Audytu Dostępności: "Zmień perspektywę" kierowane do kadry administracyjnej - zatrudnionej na uczelni - mającej kontakt lub potencjalną możliwość zetknięcia się z niepełnosprawnymi studentami.
W ramach warsztatów, bogatych w liczne ćwiczenia otwierające oczy na problematykę niepełnosprawności, uczestnicy mogli zapoznać się ze specyfiką danych niepełnosprawności, przejść się po swoim budynku z zamkniętymi oczami, przejechać korytarzami gmachu na wózku inwalidzkim, porozumieć się i osiągnąć wspólny cel utworzonej na czas ćwiczenia grupy bez porozumiewania się dźwiękami oraz podzielić się własnymi doświadczeniami zdobytymi w pracy i w życiu osobistym. Dotyczyły one głównie tego, jakie osoby niepełnosprawne spotykają, jak się z nimi komunikują, jakie widzą w tym zakresie bariery i przeszkody. Wspólnie z prowadzącymi próbowano znaleźć najlepsze sposoby na szybkie pokonywanie tkwiących często w samych umysłach barier, przełamywanie szkodliwych stereotypów i skuteczne zmierzenie się z inną, ale wcale nie tak trudną rzeczywistością osób z niepełnosprawnością.Oceny przekazane Fundacji w ramach ewaulacji szkolenia były bardzo wysokie. Podkreślano przydatność warsztatów i ich ciekawą formę. Uczestnicy zaznaczali, że z wielu pozornie oczywistych rzeczy nie zdawali sobie sprawy lub o nich dotąd nie myśleli. Można z tego śmiało wyciągnąć wniosek, że najważniejszy cel, a mianowicie odmienienie perspektywy osób biorących udział w szkoleniu, z której patrzą na osoby z niepełnosprawnością oraz tej, z jakiej patrzą na życie każdego dnia, został osiągnięty. Kolejnych kilkanaście osób zyskało jakże cenne i przydatne doświadczenie, które pomoże im nawiązywać liczne i właściwe relacje z osobami z niepełnosprawnością. |
W ramach warsztatów, bogatych w liczne ćwiczenia otwierające oczy na problematykę niepełnosprawności, uczestnicy mogli zapoznać się ze specyfiką danych niepełnosprawności, przejść się po swoim budynku z zamkniętymi oczami, przejechać korytarzami gmachu na wózku inwalidzkim, porozumieć się i osiągnąć wspólny cel utworzonej na czas ćwiczenia grupy bez porozumiewania się dźwiękami oraz podzielić się własnymi doświadczeniami zdobytymi w pracy i w życiu osobistym. Dotyczyły one głównie tego, jakie osoby niepełnosprawne spotykają, jak się z nimi komunikują, jakie widzą w tym zakresie bariery i przeszkody. Wspólnie z prowadzącymi próbowano znaleźć najlepsze sposoby na szybkie pokonywanie tkwiących często w samych umysłach barier, przełamywanie szkodliwych stereotypów i skuteczne zmierzenie się z inną, ale wcale nie tak trudną rzeczywistością osób z niepełnosprawnością.